KULTURA
Koncert Galowy
19 października w auli głównej Centrum Edukacyjno-Kongresowego Politechniki
Śląskiej wystąpiły dwa znamienite zespoły społecznego ruchu muzycznego. 60-lecie
swojej działalności świętowała Orkiestra Dęta KWK „Sośnica” oraz Akademicki Chór
Politechniki Śląskiej. (Czerwcowy koncert podsumowujący 60. rok działalności
chóru, który również odbył się w CEK, skierowany był głównie do Seniorów naszego
zespołu).
Orkiestra KWK Sośnica pod dyr. Lesława Podolskiego
Orkiestra Dęta KWK „Sośnica” powstała we wrześniu 1945 roku. Od października
1999 roku orkiestra powiększyła się o muzyków likwidowanej Kopalni „Gliwice”, a
funkcję dyrektora artystycznego i dyrygenta objął Lesław Podolski. Funkcję
Prezesa pełni długoletni muzyk zespołu i działacz PZChiO Ryszard Buczek.
Odznaczony Złotą ódznaką PZChiO prof. Czesław Freund
Orkiestra nieustannie wzbogaca swój repertuar, grając, obok tradycyjnej muzyki
marszowej i ludowej, muzykę klasyczną i sakralną oraz rozrywkową, dostosowując
swój repertuar do potrzeb i zainteresowań odbiorców. Bogata działalność
koncertowa, jak i poziom artystyczny zespołu są zauważane i przynoszą wymierne
efekty w postaci nagród zdobytych na przeglądach i konkursach w kraju, i za
granicą, a także udziałem w audycjach radiowych i telewizyjnych. Orkiestra
została uhonorowana główną nagrodą Prezydenta Miasta Gliwice za szczególne
osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki, oraz Złotą Odznaką Honorową Zarządu
Głównego PZChiO w Warszawie. Nagrała 2 kasety i 3 płyty CD.
Wręczenie Srebrnej Odznaki
Orkiestra odbyła szereg zagranicznych podróży, koncertując kilkunastokrotnie w
całych Niemczech, Czechach oraz Włoszech. Wzięła udział w Festiwalu Orkiestr w
Hiszpanii oraz krzewiła polską kulturę w salach koncertowych Lwowa i Wilna.
XXV-lecie Pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II było okazją do odbycia przez
orkiestrę piątej już wizyty w Rzymie. Od wielu lat uświetnia barbórkowe święto
na Wydziale Górnictwa i Geologii.
Wręczenie chórzystom Brązowej Odznaki
Organizacją reprezentującą i skupiającą znaczną część amatorskich zespołów
muzycznych jest Polski Związek Chórów i Orkiestr – w naszym regionie jego
największy Oddział Śląski obchodzi w tym roku jubileusz 95-lecia działalności.
Jubileusze są okazją do uhonorowania pracy poszczególnych chórzystów.
Przedstawiciel Zarządu Oddziału Śląskiego Walery Pyka oraz przewodniczący
Głównej Komisji Rewizyjnej PZChiO Krzysztof Chlipalski wręczyli odznaki
honorowe:
-
Złotą Odznakę PZChiO otrzymał dyrygent prof. Czesław Freund;
-
Srebrną Odznakę otrzymali (w kolejności rozpoczęcia pracy w chórze): Zbigniew
Proniewicz, Andrzej Kot, Iwona Kot, Zygmunt Piórkowski, Wioletta Soborka i Irena
Piątkowska;
-
Brązową Odznakę otrzymali: Hanna Smolik-Ziemniak, Aleksandra Breguła, Marta
Wymazała, Agata Przybylska, Mateusz Kasprzyk, Agnieszka Balicka, Jarosław
Szczepanek, Agnieszka Dudzińska-Rabijasz, Jan Kubica, Karol Kubiec, Ewa Łyczko,
Katarzyna Zyg i Marcin Sobczyk.
Okolicznościowe adresy z okazji jubileuszu 60-lecia skierowali do chóru:
Marszałek Województwa Śląskiego Michał Czarski, Prezydent Miasta Gliwice Zygmunt
Frankiewicz, Przewodniczący Rady Miejskiej Stanisław Ogryzek, Arcybiskup
Metropolita Katowicki Damian Zimoń, Biskupi gliwiccy Jan Wieczorek i Gerard
Kusz, Prezes Oddziału Śląskiego PZChiO Rajmund Hanke, Dyrektor KWK „Sośnica-Makoszowy”
Eugeniusz Kentnowski i z dalekiego Nowosybirska – Rektor Uniwersytetu
Technicznego prof. Pustowoj.
Na koncercie w dniu 4 czerwca JM Rektor prof. Wojciech Zieliński wręczył chórowi
Medal 60-lecia Politechniki Śląskiej. Informacje o tym wydarzeniu, a także o
historii chóru znajdują się w poprzednim numerze biuletynu „Z Życia Politechniki
Śląskiej” (nr 12/152).
Krzysztof Chlipalski
Wystawa grafiki
Pierwsza po wakacyjnej przerwie wystawa grafiki Adama Czecha w Galerii Klubu
Pracowników Politechniki Śląskiej zatytułowana została tajemniczo: „Kosmożyry”.
W katalogu do wystawy autor prac tak tłumaczy tytuł wystawy: „…moją każdą myśl
twórczą, przelaną na papier zapoczątkowała żyrafa - jej różnorakie umaszczenie
skłoniło mnie do odkrywania swoistych struktur graficznych.
W prezentowanych pracach skupiłem się na poszukiwaniu różnego rodzaju materii,
kontrastowanej ze sobą i układającej się w złożoną całość. Żyrafa jest dla mnie
zagadką, a zarazem synonimem piękna, wdzięku i gracji. Podczas tworzenia
niektórych grafik zainspirowały mnie wierzenia jednego z plemion murzyńskich
twierdzących, że żyrafa jest łącznikiem między niebem a ziemią. To ona z uwagi
na swą długą szyję i najlepszy ze ssaków afrykańskich wzrok wyznacza słońcu tor,
po którym ono wędruje od Wschodu do Zachodu…”.
Prezentowane barwne grafiki wykonane techniką litografii, akwaforty i akwatinty
świadczą przede wszystkim o ekspresyjnych i emocjonalnych wartościach koloru.
Spontaniczność widoczna jest tu
w niespokojnym rysunku i barwnej plamie. Autor umiejętnie operując kolorem i
kreską potęguje emocje, oddziałuje na naszą sferę zmysłową. Sugerowanie odbiorcy
możliwych inspiracji, pierwotnych znaczeń przetworzonych w materię artystycznego
dzieła jest oryginalne i niepozbawione odrobiny humoru.
Prace wykonane zostały rzetelnie i charakteryzują się wysokim poziomem
artystycznym.
Adam Czech urodził się w 1976 roku w Katowicach. W 1996 r. ukończył Państwowe
Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach a następnie w latach 1996 – 2001
studiował w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Dyplom z
wyróżnieniem uzyskał w Katedrze Grafiki w pracowni prof. Eugeniusza Delekty.
Obecnie pracuje w macierzystej uczelni na Wydziale Artystycznym jako asystent
prof. Eugeniusza Delekty.
W swoim dorobku artystycznym ma 10 wystaw indywidualnych, udział w kilkunastu
wystawach zbiorowych, w plenerach i konkursach.
Red.
Kocham Pana, Panie Sułku!
Klub Pracowników Politechniki Śląskiej powakacyjną działalność imprezową
zainaugurował spektaklem Teatru Polskiego Radia „Kocham pana, Panie Sułku” w
wykonaniu Marty Lipińskiej, Krzysztofa Kowalewskiego i Adama Ferencego.
Znakomita para aktorska wyczarowała na żywo barwne postacie: zakochanej
poddańczo Pani Elizy („Kocham Pana…”) i nieokrzesanego gbura Pana Sułka („Cicho,
wiem!”). Gajowym Maruchą i narratorem w jednej osobie był Adam Ferency. Przy
fortepianie towarzyszył Krzysztof Szałkowski.
Parę Pana Sułka i jego Elizę stworzył Jacek Janczarski przed 30 laty.
Słuchowiska te, surrealistyczne opowiastki, były emitowane w III programie
Polskiego Radia do 2002 roku. Po śmierci Jacka Janczarskiego już tylko
powtarzane.|
Spektakl ten – Teatr słowa na żywo – zrealizowany zgodnie z zasadą: „znacie, a
więc posłuchajcie” spotkał się z życzliwym i radosnym przyjęciem, choć odbiegał
od tradycyjnych form teatralnych. Główne postacie wykreowane zostały tylko
głosem, a narrator łączył poszczególne scenki dopowiedzeniami.
Godzina spędzona z bohaterami przypominała o tym jak ta literacka para „baby i
chłopa” głęboko wrosła w świadomość całego pokolenia. „Cicho, wiem!”
Z. Szpilur
Wystawa malarstwa
W
drugiej połowie października w Galerii Klubu Pracowników Politechniki Śląskiej
eksponowana była wystawa Barbary Jonderko-Jagły.
Przedstawione w Galerii prace powstały z zauroczenia i fascynacji przyrodą Laosu
i pejzażem polskim.
Wystawę otworzył prof. Henryk Goik, który w latach 1997-2001 kierował Ambasadą
Rzeczpospolitej Polskiej w Laosie. Autor wielu wystaw fotograficznych
ukazujących egzotyczne kraje. Jak sam mówi o sobie - „poszukujący piękna
stworzonego”, do którego też zaliczył prace malarskie Barbary Jonderko-Jagły.
Artystka wiele lat współpracowała z Ambasadą organizując tam wystawy wybitnych
polskich malarzy.
Autorka wystawy urodziła się w Bytomiu. Akademię Sztuk Pięknych - Wydział
Malarstwa, Grafiki i Rzeźby ukończyła w Poznaniu. W latach dziewięćdziesiątych
prowadziła galerię „Rynek” w Bytomiu. Od 1997 roku posiada własną galerię „Od
Nowa”, promując młodych, zdolnych twórców, jak i doświadczonych, z dorobkiem
artystycznym. Jest autorką bogato ilustrowanej monografii „Artyści Bytomia”.
Wielokrotnie nagradzana, w roku 2004 uhonorowana została medalem Miasta Bytomia
z okazji 750-lecia lokacji miasta.
„W ekspresji i wieloznaczności przedstawianych tematów odkrywam swoją prawdę,
prawdę o sobie
i świecie, który mnie otacza, czyniąc potem ją czytelną tylko dla wrażliwego
widza” – pisze o sobie autora w zaproszeniu na wystawę.
Barbara Jonderko-Jagła
Wernisaż uświetnił występ rosyjskiego barda Alexandra Maceradi, który przy
akompaniamencie gitary zaśpiewał znane wszystkim ballady m.in. Bułata Okudżawy i
Włodzimierza Wysockiego, wprowadzając gości w nostalgiczno-jesienny nastrój.
Z. Szpilur
