Logo Strona główna   Pomoc    Przejdź w górę do witryny Biuletyn Politechniki Śląskiej
Z Życia Politechniki Śląskiej
Nr 7. Kwiecień 2005
 
 
 
Z Życia Politechniki Śląskiej
Icon Wybory Władz Uczelni
Icon Z prac Senatu
Icon Kronika Rektorska
Icon Akty normatywne Uczelni
Icon Stopnie naukowe, tytuły, stanowiska
Icon Dział Współpracy z Zagranicą informuje
Icon Konferencje i seminaria naukowe
Icon Z życia CKI
Icon Fizyka oświeciła Gliwice
Icon Politechnika Śląska w rankingach
Icon 54 Olimpiada Fizyczna
Icon XIII Konkurs Chemiczny
Icon Godne odnotowania
Icon Notatki przewodniczącego RGSzW
Icon Kultura
Icon Sport
Icon Od redakcji
Icon
Z PRAC SENATU

Uzupełnienie do relacji z XXIX posiedzenia Senatu w dniu 21.03.2005 r.

Prezentując porządek posiedzenia JM Rektor W. ZIELIŃSKI zaproponował uzupełnienie go o podjęcie uchwały w sprawie tablicy pamiątkowej poświęconej pamięci profesorów: Adolfa Joszta, Eugeniusza Zaczyńskiego oraz Eliasza Zielskiego. Porządek z autopoprawkami przyjęto jednomyślnie.

Na przewodniczącą obrad punktu „Sprawozdanie z działalności Uczelni i ocena działalności Rektora za 2004 rok” wybrano Panią Dziekan prof. Ninę JUZWĘ, która dziękując za zaufanie otworzyła obrady i udzieliła głosu Rektorowi W. Zielińskiemu. JM Rektor W. ZIELIŃSKI, omawiając obszerne materiały obrazujące działalność Uczelni w 2004 roku zwrócił uwagę na kilka istotnych elementów. Odnosząc się do ogólnej charakterystyki Uczelni zwrócił uwagę na zmniejszającą się liczbę pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, a zwiększającą się liczbę nauczycieli akademickich. Jest to wynik zamierzonych działań Władz Uczelni. W grupie 317 samodzielnych pracowników – 140 posiada tytuł profesora, a 168 doktora habilitowanego. Cieszy również wzrost liczby zaocznych studiów doktoranckich. Zahamowano wzrost liczby studentów studiów dziennych, wskazany byłby jednak wzrost liczby uczestników studiów podyplomowych.

Korzystne byłoby, aby więcej wydziałów miało I kategorię, ale to jest zależne od wyników pracy samych wydziałów. W zakresie dydaktyki korzystne jest zahamowanie przyjęć na I rok studiów, uruchamianie nowych kierunków studiów; przygotowywane jest uruchomienie nowego, międzywydziałowego kierunku studiów „biotechnologia” oraz „budownictwo” w języku angielskim. Coraz więcej kierunków studiów przechodzi na system dwustopniowy – zgodnie z zaleceniem „karty bolońskiej”. Powinno to stać się powszechne. Proces dydaktyczny jest oceniany przez PKA; nie było dotychczas oceny negatywnej. Ostatnio KAUT pozytywnie oceniła „fizykę techniczną”.

Osobną sprawą jest pomoc materialna dla studentów. W zakresie stypendiów socjalnych odnotowano pewne zawirowania. Zrobiono jednak wszystko, aby zatrzymać studentów w akademikach i stołówkach. Cieszy również wzrost liczby stypendiów naukowych. W ostatnim czasie zaznaczył się wyraźny wzrost aktywności studentów. Wzrosła liczba kół naukowych (do 69), powstał teatr „REMONT”, który zaprasza na kolejną premierę. Bardzo ważne jest, aby rozwijało się życie studenckie – zarówno kulturalne, jak i sportowe. Działalność naukowa jest finansowana głównie poprzez granty KBN. Budzi niepokój niskie finansowanie (na poziomie 10%) z działalności NB i usługowej. Cieszy również dotowanie z KBN inwestycji. Rozwijają się kontakty z zagranicą poprzez programy SOCRATES, LEONARDO da VINCI, TEMPUS CEEPUS. W ramach tych programów w 2004 roku wyjechało około 1300 osób. Dobrze byłoby, aby wymiana międzynarodowa była bardziej zrównoważona. Organizowane międzynarodowe konferencje naukowe z pewnością przyciągną na Uczelnię większą liczbę osób.

Łączny budżet Uczelni wyniósł ponad 305 mln zł. Ważne jest, że w wyniku narzucenia dyscypliny finansowej Uczelnia zbilansowała się, a nawet pojawił się niewielki zysk. Było to możliwe dzięki ogromnemu wysiłkowi zarówno wydziałów, z których 8 zbilansowało się, a 4 zmniejszyły swoje zadłużenie, jak również Administracji Centralnej. Daje to lepszą perspektywę na 2005 rok. W roku ubiegłym został wdrożony III etap podwyżek, na które Uczelnia otrzymała dodatkowo około 8,5 mln zł. Przystępujemy do realizacji 3% podwyżki – od stycznia, z wypłatą w kwietniu. Kończąc swoje wystąpienie Rektor W. ZIELIŃSKI wyraził optymizm co do przyszłości Uczelni. Podziękował również władzom wydziałów i wszystkich jednostek organizacyjnych za pozytywną współpracę, która przyniosła dobre efekty.

Opinię Senackiej Komisji ds. Budżetu i Finansów przedstawił przewodniczący Komisji, Prorektor W. CHOLEWA. W konkluzji obszernej opinii czytamy:
„Analizując przedstawione materiały oraz uwzględniając uwagi jakie zgłoszono na posiedzeniach Senackiej Komisji ds. Budżetu i Finansów w dniach 21.02.2005 r. i 7.03.2005 r. można sformułować następujące wnioski:
  1. Komisja nie dostrzega błędnych decyzji w zakresie gospodarowania finansami Uczelni.
  2. Podkreślić należy rozwagę kierownictwa Uczelni, Wydziałów, Jednostek oraz służb ekonomiczno-finansowych w gospodarowaniu finansami.
  3. Duża samodzielność i odpowiedzialność za realizację planów finansowych wydziałów i pozostałych jednostek wyzwoliła inicjatywę w zdobywaniu środków i dużą determinację w minimalizacji wydatków.
  4. W roku 2004 uzyskano znaczne przychody własne (37.032.882 zł), które stanowią 13,98% przychodów ogółem całej Uczelni.
  5. Na uzyskany wynik miało wpływ wykorzystanie znacznej części środków z badań naukowych na dofinansowanie wynagrodzeń osobowych. Działanie takie Komisja po raz kolejny uznaje za niewłaściwe, lecz w obecnej sytuacji nie widzi możliwości zmiany tego stanu.
  6. Komisja wnioskuje o utrzymanie obowiązujących zasad podziału środków finansowych na działalność dydaktyczną (Sm(d)) bez zmian w roku 2005.
Komisja, w oparciu o przedłożone materiały (»Analiza wykonania planu finansowego Uczelni za I-XII.2004 r.« i »Sprawozdanie z wykonania planu rzeczowo-finansowego Politechniki Śląskiej za 2004 r.«) oraz w wyniku przeprowadzonej dyskusji, proponuje Senatowi przyjęcie przedłożonego sprawozdania z wykonania planu finansowego Politechniki Śląskiej za 2004 rok.” W tajnym głosowaniu Senat jednomyślnie – 45 głosami – zatwierdził Sprawozdanie Rektora za rok 2004 z działalności Politechniki Śląskiej. W kolejnym tajnym Głosowaniu Senat 43 głosami, przy dwóch wstrzymujących się, pozytywnie ocenił działalność Rektora w roku 2004.

Rozpoczynając punkt poświęcony zaopiniowaniu wniosku Politechniki Częstochowskiej dot. nadania tytułu i godności doktora h.c. profesorowi Valentinowi Danchenko z Narodowej Metalurgicznej Akademii Ukrainy Rektor W. ZIELIŃSKI oddał głos wyznaczonemu na poprzedni posiedzeniu Senatu recenzentowi wniosku, prof. Markowi Hetmańczykowi. Prof. M. HETMAŃCZYK przedstawił swoją opinię, w której czytamy m.in.:
Profesor Valentin Danchenko, lat 68, jest pracownikiem Narodowej Metalurgicznej Akademii Ukrainy (NMAU) w Dniepropietrowsku, gdzie pełni obowiązki kierownika Katedry Przeróbki Metali. […] Jego zainteresowania naukowe związane są przede wszystkim z teorią procesów przeróbki plastycznej metali, zwłaszcza materiałów trudnoodkształcalnych. Profesor V.N. Danchenko rozwinął teorię walcowania ciągłego rur, opracował modele matematyczne procesu walcowania rur z uwzględnieniem zmian reologicznych materiałów i warunków tarcia. Opracował nowe metody obliczeniowe i optymalizacyjne dla wyznaczenia wartości odkształceń podczas walcowania ciągłego rur o bardzo dużej dokładności kształtu i wymiarów. […]

Na podkreślenie zasługuje wykorzystanie przez Profesora V.N. Danchenko wiedzy teoretycznej do rozwiązywania zagadnień inżynierskich. Pod jego kierunkiem opracowano nowe konstrukcje wysokowydajnych walcarek do produkcji rur na zimno oraz rur i blach cienkościennych. Licencje na patenty w dziedzinie technologii i urządzeń walcowniczych, których Profesor V.N. Danchenko jest współautorem, sprzedano m.in. do Francji, Niemiec, Rosji i Rumunii. W latach od 1987 do 1993 był kierownikiem dwóch centrów inżynierskich NMAU, w których wykonano szereg prac nad unowocześnieniem produkcji hutniczej przede wszystkim w walcowniach rur w hutach ukraińskich.

Profesor V.N. Danchenko jest kontynuatorem szkoły naukowej przeróbki plastycznej metali, stworzonej na Ukrainie przed 75 laty przez profesora A.P. Vinogradowa i A.P. Chehvarjowa. Pod jego opieką stopnie zawodowe i naukowe uzyskało 120 inżynierów metalurgów, 25 doktorów, 11 doktorów habilitowanych. Profesor V.N. Danchenko jest członkiem Rady Kwalifikacyjnej, będącej odpowiednikie polskiej Komisji ds. Stopni i Tytułu Naukowego. W roku 2000 został wybrany na członka Prezydium Akademii Szkół Wyższych Ukrainy. Profesor V.N. Danchenko nawiązał i rozwinął współpracę naukową pomiędzy Narodową Metalurgiczną Akademią Ukrainy a Politechniką Częstochowską, szczególnie w zakresie przeróbki plastycznej metali. Zrealizowano wspólne prace naukowo-badawcze, których wyniki opublikowano w czasopismach naukowych i materiałach konferencyjnych polskich i ukraińskich. Wydano dwie monografie „Technologia i modelowanie procesów walcowania w wykrojach” (2002) – uzyskała Nagrodę Ministra Edukacji i Sportu w roku 2003 oraz „Modelowanie procesów kucia swobodnego” (2004). Obie uczelnie organizują cykliczną konferencję naukową pt. „Przeróbka plastyczna metali” oraz prowadzą wymianę studentów i staże młodych naukowców. […] Uważam, że wniosek Senatu Politechniki Częstochowskiej w sprawie nadania Profesorowi Valentinovi Nikolaevichovi Danchenko godności doktora honoris causa tej uczelni zasługuje na poparcie przez Senat Politechniki Śląskiej.”

W tajnym głosowaniu Senat jednomyślnie – 48 głosami – postanowił pozytywnie zaopiniować wniosek Politechniki Częstochowskiej.

Punkt poświęcony zaopiniowaniu wniosku Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej dot. nadania tytułu i godności doktora h.c. profesorowi Janowi Krysińskiemu otworzył Rektor W. ZIELIŃSKI, przypominając, że Senat na poprzednim posiedzeniu powierzył obowiązki recenzenta prof. Tadeuszowi Chmielniakowi. Prof. M. BODZEK odczytał recenzję opracowaną przez prof. T. Chmielniaka.
W recenzji tej czytamy m.in.: "Profesor Jan Krysiński urodził się w 1935 roku w Warszawie. Studia podjął w 1952, a ukończył w 1957 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej. Pracę naukową rozpoczął w 1957 w macierzystej uczelni, gdzie w 1965 broni z wyróżnieniem tez pracy doktorskiej: Praca turbiny gazowej w różnych warunkach (promotorem rozprawy jest prof. dr W. Gundlach). Zagadnienia turbin gazowych małej mocy są przedmiotem jego pracy habilitacyjnej zatytułowanej: Metoda obliczeń i badania eksperymentalne mikroturbin powietrznych dośrodkowych z wirnikiem o łopatkach promieniowych, na podstawie której uzyskuje w 1975 roku stopień dr hab. Pięć lat później (1980) zostaje profesorem. Na stanowisku profesora zwyczajnego pracuje od 1981 roku. Od tego roku prowadzi bogatą działalność dydaktyczną i naukową w różnych uniwersytetach zagranicznych. W latach 1981-86 pracuje jako profesor w Uniwersytecie Nauki i Technologii w Oranie (Algieria), na przełomie lat 97/98 przez 7 miesięcy przebywa jako visiting pofessor w Uniwerytecie Pierre et Marie Curie w Paryżu. Prowadzi także wykłady i seminaria na wielu innych uczelniach zagranicznych (Wolny Uniwersytet – Bruksela, Uniwersytet Lavala – Quebec, Politechnika Montrealska – Montreal, Ecole Nationale Superieure s’Arts et Metiers – Paryż, Uniwerytet Jean Moulin – Lyon 3, Politechnika w Akwizgranie).

Profesor Jan Krysiński opublikował ponad 80 prac naukowych. Ich tematyka dotyczyła głównie procesów konwersji energii w maszynach przepływowych, ogólnej ich teorii, nowych koncepcji badań maszyn przepływowych oraz energetyki geotermalnej. […] Syntezę swego dorobku w zakresie turbin gazowych, mikronapędów i łożyskowania zawarł między innymi w następujących opracowaniach monograficznych i książkach: Turbiny gazowe małej mocy (opracowanie zespołowe, WNT, 1963), Turbiny gazowe i siłownie turbogazowe (IX rozdział Przewodnika inżyniera mechanika, WNT, 1969), Łożyska gazowe i napędy mikroturbinowe, WNT, 1981, Turbomachines – theorie generale, Of. des Publications Universitaires, Algier, 1969, 1994). […] W latach 1987-1990 był dziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej, zaś w latach 1990-96 Rektorem tej Uczelni. Od 2002 do chwili obecnej jest ponownie Rektorem Politechniki Łódzkiej. W czasie dwóch pierwszych kadencji w Politechnice Łódzkiej powołano trzy nowe Wydziały (Organizacji i Zarządzania, Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska oraz Inżynierii Włókienniczej i Ochrony Środowiska. Ten ostatni został utworzony w Filii Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej).

Jego bogate kontakty z zagranicznymi uczelniami i ośrodkami badawczymi zaowocowały utworzeniem w 1993 roku Centrum Kształcenia Międzynarodowego – International Faculty of Engineering. Dziś kształci się w ramach tego Centrum 600 studentów (5 specjalności, język wykładowy angielski) i 120 studentów (1 specjalność, język wykładowy francuski). Rocznie przyjmuje się 60-70 studentów z zagranicy. W okresie tych dwóch pierwszych kadencji utworzono także w Politechnice Łódzkiej nowe Centrum Komputerowe, które stanowiło podstawę łódzkiej sieci informatycznej. Warto także zwrócić uwagę na powstałe w 1996 roku Centrum Diagnostyki i Terapii Laserowej. Jest ono doskonałym przykładem integracji środowiska inżynierskiego i medycznego. W tym okresie także udzielono Filii Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej daleko idącej autonomii, co zapoczątkowało proces jej usamodzielnienia i wyodrębnienie ze struktur Politechniki Łódzkiej w 2001 roku. Fakt ten warto zaakcentować w kontekście opiniowanego dziś przez Wysoki Senat wniosku. […]

Dorobek naukowy, dydaktyczny i organizacyjny prof. J. Krysińskiego oraz jego zaangażowanie w rozszerzenie i pogłębienie współpracy Politechniki Łódzkiej z uczelniami zagranicznymi były wielokrotnie nagradzane przez Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Ministra Edukacji Narodowej. Wyrazem szczególnego uznania dla jego aktywności i osiągnięć są doktoraty honorowe nadane mu przez Strathcycle University Glasgow (1992), Państwowy Techniczny Uniwersytet w Petersburgu (2004) i Uniwersytet Jean Moulin Lyon 3 (2004). […] Jestem głęboko przekonany, że podobnie jak dotąd prof. J. Krysiński będzie dalej niestrudzenie pracował nad rozwojem reprezentowanych przez swoje środowisko dyscyplin naukowych oraz służył Politechnice Łódzkiej i całemu środowisku akademickiemu. Jego autorytet naukowy, pracowitość oraz talent zjednywania dla swych inicjatyw naukowych i organizacyjnych osób z różnych środowisk są główną przesłanką takiego przeświadczenia. Biorąc pod uwagę to przekonanie oraz dotychczasowe zasługi profesora Jana Krysińskiego dla nauki i szkolnictwa wyższego proponuję Wysokiemu Senatowi wyrażenie pełnego poparcia dla wniosku o przyznanie mu godności doktora honoris causa Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej.”

W tajnym głosowaniu Senat 45 głosami, przy jednym wstrzymującym się, pozytywnie zaopiniował wniosek ATH.

Otwierając punkt poświęcony zaopiniowaniu wniosku Politechniki Częstochowskiej dot. nadania tytułu i godności doktora h.c. profesorowi Olgierdowi Zienkiewczowi Rektor W. ZIELIŃSKI oddał głos wyznaczonemu na poprzedni posiedzeniu Senatu recenzentowi wniosku, prof. Eugeniuszowi Świtońskiemu. Prof. E. ŚWITOŃSKI przedstawił swoją opinię, w której czytamy m.in.:
„Profesor Olgierd Zienkiewicz urodził się 18 maja 1921 roku w Caterham, w Anglii, jako syn Kazimierza Zienkiewicza i Edith V. Penny. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Katowicach, gdzie jego ojciec podjął pracę na stanowisku sędziego okręgowego. W Katowicach Profesor O.C. Zienkiewicz skończył szkołę podstawową i liceum. Po wybuchu drugiej wojny światowej przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie ukończył z wyróżnieniem Imperial College w Londynie. Tam też uzyskał doktorat w 1945 roku. Działalność zawodową rozpoczął jako consulting engineer w latach 1945-1949. W latach 1949-1957 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie w Edynburgu, a następnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie zatrudniono go na stanowisku profesora w Northwestern University w Illinois. W roku 1961 otrzymał stanowisko profesora na Walijskim Uniwerytecie w Swansea, pełniąc równocześnie funkcję dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej i dyrektora Instytutu Metod Numerycznych w Inżynierii. Równolegle, w tym samym czasie, pełnił funkcję kierownika Katedry Metod Numerycznych w Technice na Uniwersytecie w barcelonie i kierownika takiej samej katedry na Teksańskim Uniwersytecie w Austin. Pracując na uniwersytecie w Stanach Zjednoczonych zapoznał się z powstającą wówczas metodą elementów skończonych, z którą w przyszłości miało zostać związane jego nazwisko. Wkrótce stał się jej aktywnym współtwórcą, jednym z jej pionierów i najbardziej twórczych propagatorów.

Uchodzi za duchowego ojca metody, która zrewolucjonizowała współczesne możliwości precyzyjnej analizy najrozmaitszych problemów inżynierskich. Nie można wprost przecenić jej znaczenia dla inżynierii. […] Godzi się podkreślić, że w swoich pracach Profesor Zienkiewicz zawsze zwracał uwagę na intuicję inżynierską, podstawy fizykalne rozważanego zagadnienia i interpretację wyników. Stąd też MES, która jest dziś ogólną metodą matematyczną, ma – głównie dzięki niemu – wyraźnie inżynierski rodowód. […] Bardzo bogaty i znaczący w skali światowej jest dorobek naukowy prof. Olgierda Zienkiewicza. Publikowany dorobek liczy ponad 500 prac naukowych, opublikowanych zarówno w renomowanych czasopismach, jak i w recenzowanych, o dużej wadze, materiałach konferencyjnych. Jest autorem lub edytorem 25 książek. Szczególne, pionierskie znaczenie w literaturze światowej zajmuje monografia poświęcona metodzie elementów skończonych, wydana w 1967 roku, w której po raz pierwszy przedstawiono pełną metodologię metody elementów skończonych z zastosowaniami praktycznymi. Kolejne, rozszerzone wydania ukazały się w roku 1971 i 2000. Polskie tłumaczenie tej ważnej dla świata naukowego pozycji, wydane przez wydawnictwo Arkady, ukazało się w 1972 roku. Ostatnia, trzytomowa monografia zawierająca blisko 1500 stron, wydana wspólnie z prof. R. Taylorem w roku 2000, stanowi kompendium wiedzy na temat MES, niezbędnej nauce u progu 21 wieku. […]

Niezwykle bogata działalność naukowa, inżynierska, popularyzatorska i społeczna znalazła uznanie wielu światowych instytucji naukowych. Jest bowiem Profesor członkiem prestiżowego Królewskiego Towarzystwa Naukowego („Royal Society” oraz „Royal Society Engineering”), członkiem United States National Academy of Engineering oraz członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Nauk (1983). Jego wyjątkowa pozycja w świecie naukowym spowodowała, że obdarzono go w dowód uznania wieloma zaszczytami – wśród nich warto wymienić liczne doktoraty honorowe uczelni z całego świata (m.in. w Lizbonie, Brukseli, Trondheim, Goeteborgu, Warszawie, Krakowie, Gliwicach). Profesor posiada liczne zagraniczne odznaczenia honorowe. Otrzymał z rąk Jej Królewskiej Mości order Komandora Imperium Brytyjskiego za szczególne zasługi dla przemysłu związane z rozwijaniem metody elementów skończonych, zaś Niemiecka Akademia Nauk nadała mu Medal Karla Friedricha Gaussa. Szerokie spektrum zainteresowań naukowych Profesora połączone z talentem badawczym oraz szczególną otwartością i umiejętnością pozyskiwania przyjaciół oraz współpracowników pozwala widzieć w nim nie tylko człowieka o niezwykle szerokich horyzontach myślowych, ale i osobę życzliwą innym, chętną do współpracy i niesienia pomocy. […] Biorąc pod uwagę zasługi Profesora Olgierda Zienkiewicza dla nauki światowej, a w szczególności dla środowiska naukowego w Polsce, proponuję Senatowi Politechniki Śląskiej wyrażenie pełnego poparcia dla przyznania mu przez Politechnikę Częstochowską godności doktora honoris causa.”

W tajnym głosowaniu Senat 47 głosami, przy jednym wstrzymującym się, pozytywnie zaopiniował wniosek Politechniki Częstochowskiej.

Prorektor M. DOLIPSKI przedstawił zasady przyznawania nagród Ministra Edukacji i Sportu oraz rezultat prac Senackiej Komisji ds. Nagród.
Prorektor przypomniał, że w roku 2003 zgłoszono 44 wnioski; Senat zatwierdził 22, zaś MENiS przyznało 7 nagród. Natomiast w roku 2004 zgłoszono 24 wnioski; Senat zatwierdził 14, MENiS przyznało 5 nagród. W tym roku zgłoszono 38 wniosków. Przewidywana wysokość nagrody indywidualnej wynosi 24.400 zł, a zespołowej do 48.800 zł. Prorektor przedstawił te wnioski wraz z wynikami głosowań Rad Wydziałów i Komisji ds. Nagród.
Senat w tajnym głosowaniu zaopiniował pozytywnie 14 wniosków, w tym 8 indywidualnych i 6 zespołowych.

Wniosek Rady Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki w sprawie przedłużenia mianowania na czas nieokreślony na stanowisko profesora nadzwyczajnego dra hab. inż. Zdzisława Filusa w Instytucie Elektroniki przedstawił Dziekan, prof. J. RUTKOWSKI. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Prorektor M. DOLIPSKI.
Dr hab. inż. Zdzisław Filus, lat 51, pracuje w Politechnice Śląskiej na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki od 1976 roku. Tam uzyskał stopień doktora (1985) i doktora habilitowanego (1997). Jego dziedzina naukowa to elektronika, zaś specjalizuje się w układach elektronicznych. Prowadzone badania naukowe dotyczą głównie układów elektronicznych w technice motoryzacyjnej, układów elektronicznych w badaniach nieniszczących materiałów, impulsowych układów elektronicznych. Liczbowo wyrażony dorobek naukowy dra hab. inż. Z. Filusa, przedstawia się następująco (liczby w nawiasie – po nominacji): publikacje 45 (215), zaproszone wykłady za granicą 2 (0), zakończone przewody doktorskie 3 (3), otwarte przewody doktorskie 1 (0), recenzje rozpraw doktorskich 2 (2). Prowadzone wykłady: Elektronika, Technika impulsowa, Elektronika samochodowa, Introduction to electronics (w jęz. angielskim na makrokierunku). Promotor dwóch prac magisterskich i jednej doktorskiej wyróżnioch w Konkursie Fiata. Za działalność dydaktyczną został w 2003 roku odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W latach 80. dr hab. inż. Z. Filus współpracował z instytutem Metalurgii Żelaza i hutami w Zawierciu i Częstochowie, wdrażając systemy badań nieniszczących, a także z Kopalnią Kaczyce (system sterowania linią technologiczną zakładu przeróbczego). Obecnie współpracuje z firmami Fiat Auto Poland (Tychy, Bielsko-Biała) oraz Delphi Automotive Systems (Kraków). Odbył staże krótkoterminowe w Politechni-czeskim Instytucie w Czelabińsku (ZSRR, 1989) i w Japan International Cooperation Agency w Tokio (Japonia, 1990), a także roczny staż naukowy w Brunel University w Londynie (Wielka Brytania, 1992/1993). Od 1997 roku kieruje współpracą Instytutu Elektroniki z Centro Ricerche Fiat w Orbassano (Włochy). Jest obecnie zastępcą dyrektora ds. nauki Instytutu Elektroniki.

W tajnym głosowaniu Senat jednomyślnie – 42 głosami – poparł wniosek.

Wniosek Rady Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki w sprawie przedłużenia mianowania na czas nieokreślony na stanowisko profesora nadzwyczajnego dra hab. inż. Andrzeja Hławiczki w Instytucie Elektroniki przedstawił Dziekan, prof. J. RUTKOWSKI.
Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Prorektor M. DOLIPSKI.
Dr hab. inż. Andrzej Hławiczka, lat 62, pracuje w Politechnice Śląskiej na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki od 1979 roku. Tam uzyskał stopień doktora (1973) i doktora habilitowanego (1998). Jego dziedzina naukowa to elektronika, zaś główne zainteresowania badawcze dotyczą:
- testowania i diagnostyki systemów cyfrowych,
- projektowania łatwotestowalnych specjalizowanych scalonych układów cyfrowych, wbudowanych generatorów testów oraz analizatorów odpowiedzi testowanych układów,
- testowania systemów scalonych (SoC),
- testowania i diagnostyki uszkodzeń połączeń w systemach cyfrowych,
- kompresji i dekompresji danych cyfrowych.
Dorobek naukowy dra hab. inż. A. Hławiczki, wyrażony liczbowo, przedstawia się następująco (liczby w nawiasie – po nominacji): publikacje 172 (25), patenty 6, zakoń-czone przewody doktorskie 2 (2), otwarte przewody doktorskie 2 (1), recenzje rozpraw doktorskich 3 (2), recenzje rozpraw habilitacyjnych 1 (1).

Prowadzone wykłady: podstawy techniki cyfrowej, teoria układów logicznych, wstęp do techniki cyfrowej, dynamika układów przełączających, mikroprocesory, mikrokomputery w elektronicznej aparaturze pomiarowej. Jest współautorem 6 skryptów, zorganizował Laboratorium Podstaw Techniki Cyfrowej, współuczestniczył w organizacji Laboratorium Niezawodności i Testowania, wypromował ponad 80 dyplomantów. Za tę działalność został w 2002 roku odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Ma duże doświadczenie we współpracy z przemysłem (Energoaparatura, Apator Toruń, Bipromog w Gliwicach, ZUAP Sosnowiec – projekty wynalazcze, patenty, wdrożenia). Współorganizował międzynarodowe konferencje EDCC i DDECS (jest członkiem Steering Committee), uczestniczył w ponad 40 komitetach programowych konferencji, współpracuje z uniwersytetem w Poczdamie (Niemcy), uniwersytetem w Libercu (Czechy) i Instytutem Naukowym im. J. Stefana w Ljubljanie (Słowenia).

W tajnym głosowaniu Senat jednomyślnie – 48 głosami – poparł wniosek.

Wniosek Rady Wydziału Chemicznego w sprawie mianowania na stanowisko profesora zwyczajnego prof. dra hab. inż. Andrzeja Mianowskiego w Katedrze Chemii i Technologii Nieorganicznej przedstawił Prodziekan, prof. A. JARZĘBSKI.
Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Prorektor M. DOLIPSKI.
Prof. dr hab. inż. Andrzej Mianowski, lat 58, jest zatrudniony w Politechnice Śląskiej od 1970 roku (po studiach na Wydziale Chemicznym). Stopień doktora uzyskał w 1976 roku, doktora habilitowanego w 1988 roku – oba na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej. Tytuł profesora uzyskał w 2001 roku. Dziedziną jego pracy naukowej jest technologia chemiczna, zaś główne kierunki badań to technologia chemiczna węgla i utylizacja odpadów stałych, teoria i praktyka koksownictwa, procesy szybowe, utylizacja odpadów stałych, zagadnienia ekologiczne, analiza termiczna, metody matematyczno-statystyczne. Dorobek naukowy prof. A. Mianowskiego przedstawia się następująco (liczby w nawiasie – po uzyskaniu tytułu profesora):
Publikacje: o IF>0 22 (9), w języku angielskim w Polsce 10 (0), za granicą 7 (2), w innych językach 5 (0), w wersji elektronicznej 4 (4), przyjęte do druku za granicą 2 (2) – łącznie 108 (26);
patenty: udzielone 19 (1), zgłoszone 5 (2);
fragmenty: książek 2 (0), skryptów 3 oraz 3 wznowienia (0);
przewody doktorskie ukończone: 7 (2).
W ramach działalności dydaktycznej prowa- dzi wykłady: chemia i fizykochemia paliw, utylizacja odpadów stałych, materiałoznawstwo, metody statystyczne w doświadczalnictwie, wykłady fakultatywne. Wykłada również na studiach podyplomowych, uczestniczy w two-rzeniu planów studiów i organizacji stanowisk laboratoryjnych. Za osiągnięcia w tej dziedzinie otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej (2003 r.). Prof. A. Mianowski prowadzi szeroką współpracę z zakładami przemysłowymi i ośrodkami badawczymi, wśród których należy wyróżnić:
w kraju: zakłady koksownicze, KGHM d. Huta Katowice, małe firmy chemiczne – wspólne patenty i wdrożenia;
za granicą: Ecole Central Paris (od 2002 r.), Doniecki Instytut Politechniczny (od 1996 r.); jest też stałym recenzentem Journal of Thermal Analysis and Calorimetry (od 2002 r.).
Funkcje organizacyjne na Wydziale: kierownik Zakładu Technologii Węgla i Odpadów Stałych, przewodniczący Komisji ds. Stopni i Tytułu Naukowego oraz Wydziałowej Komi-sji ds. Badań Kierunkowych. Jest też przewodniczącym Komisji Mieszkaniowej w Politechnice Śląskiej.

W tajnym głosowaniu Senat poparł wniosek 46 głosami przy jednym przeciwnym.

Prorektor R. WILK poinformował, iż wzorem uniwersytetów humanistycznych również uczelnie techniczne postanowiły uruchomić program mobilności studentów MOSTECH, polegający na ułatwieniu krajowej wymiany studentów.
Senat w głosowaniu jawnym wyraził zgodę na przystąpienie Politechniki Śląskiej do Porozumienia, którego tekst przytacza się poniżej.

Porozumienie
Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych
w sprawie systemu mobilności studentów MOSTECH

Porozumienie polskich uczelni technicznych w sprawie systemu mobilności studentów MOSTECH ma na celu:
  • wdrożenie założeń Procesu Bolońskiego,
  • podnoszenie jakości kształcenia,
  • ułatwienie krajowej wymiany studentów.
§ 1

Założenia ogólne systemu MOSTECH
  1. Sygnatariusze Porozumienia stawiają sobie za cel umożliwienie studentom odbycia części studiów poza uczelnią macierzystą.
  2. System mobilności ma wspierać mechanizmy wzajemnego doskonalenia jakości kształcenia na kierunkach technicznych dla wszystkich poziomów kształcenia i systemów studiów.
  3. Wymiana jest dobrowolna i jest realizowana na wniosek studenta pozytywnie zaopiniowany przez dziekana jednostki macierzystej.
§ 2

Procedury wymiany
  1. Sprawy formalne i organizacyjne systemu, wynikające z Porozumienia, za pośrednictwem KAUT, prowadzą: uczelnia zgłaszająca (uczelnia macierzysta studenta) i uczelnia przyjmująca.
  2. W systemie MOSTECH obowiązują następujące procedury zgłaszania i przyjmowania studentów:
    a) do 30 marca uczelnie zgłaszają do Biura KAUT oferowaną liczbę miejsc na poszczególne kierunki na następny rok akademicki,
    b) do 15 kwietnia Biuro KAUT ogłasza zbior-cze zestawienie miejsc,
    c) uczelnie przesyłają do KAUT listę kandydatów na studia, odpowiednio w terminie do 15 maja na semestr zimowy i w terminie do 30 listopada na semestr letni,
    d) KAUT koordynuje procedurę wymiany i przesyła uczelniom listę kandydatów na studia, odpowiednio na semestr zimowy w terminie do 15 czerwca i na semestr letni w terminie do 30 grudnia,
    e) studenci zgłaszający się do uczestnictwa w systemie MOSTECH mogą podać więcej niż jedną uczelnię, w której zamierzają odbyć część studiów,
    f) po zakończeniu semestru Biuro KAUT przekazuje informację do KRPUT o liczbie studentów i uczelniach uczestniczących w wymianie.
§ 3

Realizacja programu studiów i zasady zaliczania
  1. Studenci mogą realizować indywidualny program studiów lub program standardowy zgodny z planem na danym semestrze uczelni przyjmującej.
  2. Program nauki powinien zapewnić uzyskanie 30 punktów ECTS w ciągu semestru. W przypadku uzyskania mniejszej liczby punktów student jest zobowiązany do ich uzupełnienia w uczelni macierzystej.
  3. Wybrany przez studenta program musi uzys-kać aprobatę dziekana jednostki macierzystej przed skierowaniem studenta do uczelni przyjmującej.
  4. Studenta w czasie odbywania studiów poza uczelnią macierzystą obowiązuje regulamin uczelni przyjmującej.
  5. Przedmioty (kursy) i semestr realizowany poza uczelnią macierzystą, na podstawie ocen i punktów ECTS wpisanych do indeksu i na kartę egzaminacyjną przez prowadzących w uczelni przyjmującej, zalicza dziekan jednostki macierzystej.
  6. Uzyskane przez studenta oceny oraz inne informacje niezbędne do zamieszczenia w suplemencie do dyplomu potwierdza dziekan jednostki przyjmującej, na zatwierdzonym przez KRPUT druku.
§ 4

Warunki uczestnictwa studentów w wymianie
  1. Studia w ramach systemu MOSTECH może podjąć student po zaliczeniu drugiego roku studiów.
  2. Dziekan jednostki macierzystej może wyrazić zgodę na odbycie studiów w innej uczelni, jeżeli student ma zaliczony bez braków bieżący semestr.
  3. W takcie odbywania studiów w systemie MOSTECH przysługujące stypendia wypłaca studentowi uczelnia macierzysta.
  4. Uczelnie przyjmujące studentów zapewniają odpłatnie, w miarę możliwości, miejsca w domu akademickim, zgodnie z własnym systemem opłat.
§ 5

Wzory pism dla uczelni kierującej studentów na studia i uczelni przyjmującej na studia oraz dodatkowe druki przygotowuje KAUT, za-twierdza KRPUT.

§ 6
Przystąpienie do porozumienia wymaga akceptacji Senatu.

§ 7

Regulaminy studiów uczelni przystępujących do Porozumienia umożliwiają zaliczenie przedmiotów (kursów w innych uczelniach).

§ 8
  1. Sygnatariusz Porozumienia może z niego wystąpić.
  2. Do porozumienia może przystąpić uczelnia spoza grona Sygnatariuszy na warunkach i za zgodą KRPUT.
Podpisując Porozumienie zobowiązujemy się do czynnego uczestnictwa w realizacji misji z niego wynikającej oraz respektowania przyjętych przez nie reguł działania.
Następują podpisy Rektorów:
Akademii: Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Marynarki Wojennej w Gdyni, Morskiej w Gdyni, Morskiej w Szczecinie, Techniczno-Humanistycznej, Techniczno-Rolniczej w Bydgosz-czy, Politechnik: Białostockiej, Częstochowskiej, Gdańskiej, Koszalińskiej, Krakowskiej, Lubelskiej, Łódzkiej, Opolskiej, Poznańskiej, Radomskiej, Rzeszowskiej, Szczecińskiej, Śląskiej, Świętokrzyskiej, Warszawskiej, Wrocławskiej, Uniwersytetów: Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Zielonogórskiego, Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.

Wrocław, 26 lutego 2005 r.

Prorektor R. WILK poinformował o konieczności dokonania drobnych zmian zapisów w Regulaminie Studiów, które to zmiany wynikają z przystąpienia do Porozumienia w sprawie systemu MOSTECH. Przewodniczący UZSS Marcin NIGOT wysoko ocenił propozycje zmian.
Szczegółową uwagę do propozycji zmian zgłosił Dziekan, prof. S. MAJEWSKI.
Senat w głosowaniu jawnym jednomyślnie zaakceptował przedłożone zmiany wraz z poprawką wniesioną przez prof. S. Majewskiego.

Punkt poświęcony powołaniu Ośrodka Politechniki Śląskiej w Dąbrowie Górniczej otworzył Rektor W. ZIELIŃSKI, informując, że będzie to czwarty ośrodek oparty na Regulaminie Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych Politechniki Śląskiej. Szczegóły porozumienia z Prezydentem Dąbrowy Górniczej i Radą Miejską przedstawił Prodziekan Wydziału Chemicznego, prof. A. JASTRZĘBSKI.
Senat w głosowaniu jawnym – przy dwóch głosach wstrzymujących się – postanowił:
„Utworzyć z dniem 1 października 2005 roku Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny w Dąbrowie Górniczej, w którym prowadzone są zajęcia dydaktyczne w ramach programu studiów wyższych zawodowych przez Wydział Chemiczny na kierunku Technologia Chemiczna. Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny funkcjonuje w oparciu o obowiązujące przepisy, w tym regulamin Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych Politechniki Śląskiej wprowadzony w trybie zarządzenia Rektora oraz na podstawie umowy zawartej z Miastem Dąbrowa Górnicza.”

W punkcie dotyczącym zatwierdzenia wartości „stałej przeniesienia dotacji z roku ubiegłego” Prorektor W. CHOLEWA przypom-niał, że w zasadach gospodarki finansowej Uczelni przyjęto zasadę, aby dla zminimalizowania chwilowych gwałtownych zmian do-tacji dla poszczególnych Wydziałów przyjąć pewien sposób wygładzania tych wartości na dłuższym odcinku czasu. Przyjmuje się więc, że udział danego Wydziału w roku poprzedzającym przechodzi na rok bieżący z pewnym mnożnikiem (teoretycznie od 0 do 1). Senacka Komisja ds. Budżetu i Finansów rekomenduje przyjęcie tego współczynnika na poziomie roku ubiegłego, tj. w wysokości 0,6. Rektor W. ZIELIŃSKI wyjaśnił niezbędność przyjęcia tego współczynnika.
W głosowaniu jawnym Senat zaakceptował przedłożoną propozycję.

Rektor W. ZIELIŃSKI przedstawił propozycję Dziekana i Rady Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki w sprawie uczczenia pamięci Profesorów A. Joszta, E. Zaczyńskiego i E. Zielskiego tablicą pamiątkową.
Dziekan prof. M. BODZEK wyjaśnił, że wniosek wiąże się z obchodami jubileuszu 50-lecia powstania Wydziału Inżynierii Sanitarnej, planowanymi na dni 22-23 kwietnia br. Wymienieni Profesorowie na wiele lat przed oficjalnym powołaniem Wydziału wnieśli znaczący wkład w ukształtowanie jego podstaw merytorycznych i organizacyjnych, przez co w pełni zasłużyli na taką formę wyróżnienia i upamiętnienia.
Senat w jawnym głosowaniu postanowił:
„Wyrazić zgodę na umieszczenie w gmachu Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki tablicy pamiątkowej poświęconej pamięci prof. dr hab. inż. Adolfa Joszta, prof. mgr inż. Eugeniusza Zaczyńskiego i prof. dr inż. Eliasza Zielskiego […].”

W sprawach bieżących i wolnych wnioskach głos zabierali: prof. J. NADZIAKIEWICZ, prof. A. BŁACH, prof. T. GLINKA, Rektor W. ZIELIŃSKI, prof. L. BLACHA i Prorektor W. CHOLEWA. Poruszono następujące tematy:
- wyborów Władz Uczelni i i przedstawicieli do Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego,
- nadania tytułów profesorskich i zatwierdzenia habilitacji,
- konferencji „Uniwersytet dla przemysłu” organizowanej przez Uniwersytet Jagielloński,
- systemu głosowania nad wnioskami o Nagrody Ministra.

Red. (na podstawie zapisu posiedzenia)

25 kwietnia br. odbyło się XXX zwyczajne posiedzenie Senatu Politechniki Śląskiej.
Porządek dzienny przewidywał (w skrócie): podjęcie uchwały w sprawie nadania tytułu doktora h.c. Politechniki Śląskiej profesorowi Jurijowi Rudawskiemu; wszczęcie postępowania o nadanie tytułu doktora h.c. profesorowi Władysławowi Włosińskiemu; powołanie recenzenta do zaopiniowania wniosku Politechniki Łódzkiej dotyczącego nadania tytułu i godności doktora h.c. Politechniki Łódzkiej profesorowi Józefowi Giergielowi; zaopiniowanie wniosków w sprawie przyznania godności Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej: prof. dr. hab. Antoniemu Śliwińskiemu, prof. dr inż. Marcelowi H. Van de Voorde, prof. dr hab. inż. S.M.S.J. Hashmiemu, prof. dr inż. Józefowi Gawrońskiemu, prof. dr hab. inż. F.W. Travisowi; zaopiniowanie wniosku w sprawie przedłużenia mianowania na czas nieokreślony na stanowisko profesora nadzwyczajnego dra hab. inż. Gabriela Wróbla; zaopiniowanie wniosku w sprawie pierwszego mianowania na stanowisko profesora nadzwyczajnego dra hab. inż. Piotra Liberskiego; podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia zasad i trybu wyborów elektorów do Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego; zatwierdzenie „Planu rzeczowo-finansowego Politechniki Śląskiej na 2005 rok”; podjęcie uchwały w sprawie uruchomienia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Metalurgii wyższych studiów zawodowych inżynierskich na kierunku „Edukacja Techniczno-Informatyczna” prowadzonych w systemie zaocznym w roku akademickim 2006/2007; podjęcie uchwały w sprawie doboru kandydatów na poszczególne kierunki studiów w Politechnice Śląskiej w roku akademickim 2006/2007; podjęcie uchwały w sprawie zasad przyjmowania na I rok studiów w Politechnice Śląskiej w latach akademickich 2006/2007 do 2008/2009 laureatów i finalistów olimpiad; zatwierdzenie limitów przyjęć na studia w roku akademickim 2005/2006; sprawy bieżące i wolne wnioski.
Sprawozdanie z posiedzenia zostanie zamieszczone w następnym numerze biuletynu po przygotowaniu pełnych materiałów.

Red.