Logo Strona główna   Pomoc    Przejdź w górę do witryny Biuletyn Politechniki Śląskiej
Z Życia Politechniki Śląskiej
Nr 4. Styczeń 2004
 
 
 
Z Życia Politechniki Śląskiej
Icon Z prac Senatu
Icon Kronika Rektorska
Icon Akty normatywne Uczelni
Icon Stopnie naukowe, tytuły, stanowiska
Icon Dział Współpracy z Zagranicą informuje
Icon Konferencje i seminaria naukowe
Icon Z życia CKI
Icon Jubileusz Profesora Włodzimierza Starosolskiego
Icon Rekrutacja na studia
Icon Zakopane oczami architekta
Icon Wydawnictwo Politechniki Śląskiej prezentuje
Icon Ośrodek Badań i Doskonalenia Dydaktyki w 2003 roku
Icon Notatki przewodniczącego RGSzW
Icon Godne odnotowania
Icon Kultura
Icon Sport
Icon „TAFLA” zaprasza !
Icon Studenckie Żeglarskie Mistrzostwa Świata
Icon Wspomnienie o Pani Hance
Icon Kronika żałobna
 
 
 
 
Icon
SENAT

26 stycznia 2004 r. odbyło się XVI zwyczajne posiedzenie Senatu Politechniki Śląskiej. Porządek dzienny przewidywał (w skrócie):
  1. Zaopiniowanie wniosku Politechniki Szczecińskiej w sprawie nadania tytułu doktora h.c. profesorowi Stefanowi Wojciechowskiemu z Politechniki Warszawskiej
  2. Zaopiniowanie wniosków w sprawie mianowania na stanowiska profesorskie
  3. Podjęcie uchwał w sprawie zatwierdzenia "Akademickiego Kodeksu Etycznego Politechniki Śląskiej" i "Zasad przyznawania godności Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej"
  4. Informację o planowanej liczbie grupogodzin w roku akademickim 2003/2004
  5. Sprawy bieżące i wolne wnioski

Otwierając obrady JM Rektor W. ZIELIŃSKI poinformował o wyróżnieniu Politechniki Śląskiej statuetką "Oskara Śląskiego" za aktywną działalność na rzecz Śląska. Na ręce Senatu JM Rektor złożył podziękowania dla całej społeczności akademickiej za wkład pracy, który pozwolił to wyróżnienie uzyskać.
Statuetki "Oskara Śląskiego" otrzymali również: prof. A. Bochenek - kardiochirurg, A. Małysz - skoczek narciarski, prof. M. Górecki - kompozytor, Bank Śląski oraz Akademia Muzyczna w Katowicach.

Otwierając temat zaopiniowania wniosku Politechniki Szczecińskiej w sprawie nadania tytułu doktora h.c. profesorowi Stefanowi Wojciechowskiemu z Politechniki Warszawskiej Rektor W. ZIELIŃSKI przypomniał, że na grudniowym posiedzeniu Senat powierzył rolę recenzenta wniosku prof. dr hab. inż. Leszkowi Dobrzańskiemu.
Prof. L. DOBRZAŃSKI odczytał swoją obszerną i wnikliwą recenzję, w której, przedstawiając przebieg kariery naukowej i zawodowej prof. S. Wojciechowskiego, pisze m.in.:

"[…] Pan prof. zw. dr hab. inż. Stefan M. Wojciechowski ukształtował bardzo wszechstronnie swą sylwetkę naukowca, badacza, pedagoga i organizatora nauki. Jest aktywny zawodowo przez niemalże cały okres powojenny przez około 55 lat, z czego 53 lata przepracował w Politechnice Warszawskiej. Równocześnie 6 lat przepracował w przemyśle hutniczym, a ponadto 7 lat pracował w resortowych instytutach naukowych, a blisko 2 lata spędził na długoterminowych stażach zagranicznych. Dało Mu to możliwość gruntownego poznania problematyki naukowej, a także praktycznych problemów metaloznawczych oraz technologii hutniczych i obróbki cieplnej stopów metali. Tak gruntowne przygotowanie do aktywności naukowej i inżynierskiej zostało wykorzystane przez P. prof. zw. dr hab. inż. Stefana M. Wojciechowskiego z wielkim pożytkiem dla wykonywanych przez Niego badań naukowych, kształtowania Jego szkoły naukowej, a z czasem dla organizacji i koordynacji przez Niego ważnych dla Kraju i Polskiej Nauki badań nad nowymi materiałami inżynierskimi i awangardowymi technologiami procesów materiałowych. […]

Dorobek publikacyjny P. prof. zw. dr hab. inż. Stefana M. Wojciechowskiego obejmuje ok. 70 oryginalnych publikacji naukowych głównie w zagranicznych i krajowych czasopismach naukowych, a ponadto 3 podręczniki akademickie i redakcję naukową tłumaczeń na język polski 3 anglojęzycznych podręczników akademickich z zakresu materiałów inżynierskich i projektowania materiałowego, opracowanych przez p. profesorów M.F. Ashbyego i D.R. Jonesa.
Największy i imponujący jest dorobek P. prof. zw. dr hab. inż. Stefana M. Wojciechowskiego w zakresie promowania i rozwoju młodych kadr naukowych. Osobiście wypromował 17 doktorów nauk technicznych, z których kilku jak p. prof. dr hab. inż. Tadeusz Wierzchoń, p. prof. dr hab. inż. Andrzej Michalski i p. prof. dr hab. inż. Krzysztof Zdunek są profesorami, podobnie jak inni, którzy rozpoczęli z Nim współpracę po uzyskaniu stopnia naukowego doktora, jak p. prof. dr hab. inż. Marcin Leonowicz lub p. prof. Jan Weyher, który habilitował się w renomowanym Uniwersytecie w Montpellier we Francji, a p. dr Ludwik Styczyński zajmuje wysokie stanowisko kierownicze w jednej z firm w USA. […]
> Znany jest przy tym z bardzo surowych, pryncypialnych, ale równocześnie rzeczowych i sprawiedliwych ocen, które wielu młodym uczonym dały szanse spełnienia się i dalszego rozwoju naukowego. Jako znakomity i pragmatyczny organizator dał również wielkie szanse rozwoju naukowego podległym Mu pracownikom. […]

Jako Dziekan, a następnie jako Dyrektor Instytutu na prawach Wydziału, odegrał wielką rolę w opracowaniu nowoczesnych planów i programów studiów dla kierunku "Inżynieria materiałowa", z godnym podziwu uporem i konsekwencją lansując w Polsce paradygmat inżynierii materiałowej, przekazującej zależności między materiałem inżynierskim, jego technologią, strukturą i własnościami. Wniósł również osobisty wkład w rozwój dydaktyki inżynierii materiałowej, gdyż jako pierwszy w Polsce opracował wykłady, a następnie skrypt dotyczący wykreowanego przez Niego jeszcze w roku 1978 przedmiotu na temat "Materiałów kompozytowych". Wykłady na ten temat przez 3 lata ponadto prowadził gościnnie w Politechnice Łódzkiej.
Zainspirował opracowanie ekspertyz pt. "Systemy kształcenia w szkołach wyższych w obszarze nauki o materiałach i inżynierii materiałowej" dla PAN w 1993 roku (25% udział), a także pt. "Koncepcja modyfikacji zajęć dydaktycznych z inżynierii materiałowej na wydziałach mechanicznych", wdrożonej w 1995 roku na Politechnice Warszawskiej.

Stworzył podstawy nowoczesnych programów studiów w tym zakresie, które znalazły wielu naśladowców w innych uczelniach technicznych w Kraju. Do dziś jego głos na temat twórczych poszukiwań w zakresie dydaktyki inżynierii materiałowej oraz badań nowoczesnych materiałów inżynierskich brzmi klarownie i jasno na wielu konferencjach naukowych, nierzadko utrwalony w czasopismach naukowych, i stanowi twórczą inspirację w tym zakresie dla całego krajowego środowiska naukowego inżynierii materiałowej".

W podsumowaniu prof. L. Dobrzański konkluduje:
"Wyniki Jego pracy we wszystkich obszarach w pełni zasługują na najwyższy szacunek i podziw. Znakomicie służy Polskiej Nauce i szkolnictwu wyższemu w Polsce, łącząc świetnie role naukowca, badacza, dydaktyka, kreatora kadr naukowych, a nade wszystko organizatora nauki. Jako jeden z najwybitniejszych specjalistów w zakresie inżynierii materiałowej uzyskał wielki i niespotykany autorytet naukowy nie tylko w kraju, ale i za granicą.
Biorąc zatem pod uwagę, że P. prof. zw. dr hab. inż. Stefan M. Wojciechowski położył wielkie zasługi dla rozwoju nauki o materiałach i inżynierii materiałowej w Polsce, podkreślone w niniejszej recenzji, jak również te, na które nie zdołałem należycie zwrócić uwagi, wnioskuję do Wysokiego Senatu Politechniki Śląskiej, aby wyrazić pełne poparcie dla inicjatywy przyznania Mu tytułu i godności doktora honoris causa Politechniki Szczecińskiej".

W tajnym głosowaniu Senat wyraził poparcie dla wniosku 44 głosami przy jednym wstrzymującym się.

Wniosek Rady Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki w sprawie pierwszego mianowania dra hab. inż. Andrzeja Polańskiego na stanowisko profesora nadzwyczajnego przedstawił Dziekan prof. J. RUTKOWSKI. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Rektor W. ZIELIŃSKI.
Dr hab. inż. Andrzej Polański, lat 45, jest zatrudniony w Politechnice Śląskiej od 1982 roku. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1991 roku na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki, zaś doktora habilitowanego na tym samym wydziale w 2000 roku. Działalność naukową prowadzi w dziedzinie automatyki i robotyki, w szczególności bioinformatyki. Jego główne zainteresowania badawcze dotyczą modelowania i sterowania układami dynamicznymi, modelami matematycznymi w biologii i medycynie, biotechnologii.

Dorobek naukowy dra hab. inż. A. Polańskiego obejmuje łącznie 89 (po habilitacji - 20) publikacji, jeden patent, dwukrotne zaproszenie na wykłady za granicą, promotorstwo dwóch otwartych przewodów doktorskich, jedną recenzję doktorską i jedną habilitacyjną. Przygotował i prowadzi wykłady w swojej specjalności, także w języku angielskim dla makrokierunku na Wydziale AEiI - Introduction to System Dynamics, Biotechnical Systems. W latach 2002-2003 prowadził na Uniwersytecie Rice (Houston, USA) wykład nt. Statistical Model Building dla studentów studiów magisterskich i doktoranckich.

Dla Zakładów Chemicznych w Puławach opracował w 1987 roku model matematyczny dla instalacji półtechnicznej PSA (Pressure Swing Adsorbtion).
Dr hab. inż. A. Polański utrzymuje intensywne kontakty z czołowymi uczelniami i ośrodkami zagranicznymi. Prowadził wykłady w Rice University, Houston, USA, uczestniczył w projekcie NATO Collaborative Linkage Grant LST.CLG.977845, Gene Expression Data: Image Processing and Classification Algorithms jako Principal Investigator od lutego 2001 do czerwca 2002. Uczestniczy w sieci PR6, M3CS - Modelling, Mathematical Methods and Computer Simulation of Tumor Growth and Therapy.

Senat w tajnym głosowaniu poparł wniosek 44 głosami przy jednym wstrzymującym się.

Wniosek Rady Wydziału Chemicznego w sprawie pierwszego mianowania dra hab. inż. Piotra Synowca na stanowisko profesora nadzwyczajnego przedstawił Dziekan prof. J. SUWIŃSKI. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Rektor W. ZIELIŃSKI.
Dr hab. inż. Piotr Synowiec, lat 48, jest zatrudniony w Politechnice Śląskiej od 1979 roku. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1986 roku na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej, zaś doktora habilitowanego na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej w 1999 roku. Jego dyscypliną naukową jest inżynieria chemiczna, zaś główne zainteresowania badawcze dotyczą wymiany ciepła i masy, krystalizacji z roztworu, mieszania, utylizacji ciekłych odpadów z wykorzystaniem krystalizacji.
Dorobek naukowy dra hab. inż. P. Synowca, to: 1 monografia, 46 (po habilitacji - 13) publikacji, 43 (15) prac niepublikowanych, 23 (9) uczestnictw w konferencjach, 4 patenty, 3 (1) wdrożenia przemysłowe. Jest promotorem przewodu doktorskiego (obrona w lutym br.)
Prowadzi wykłady z wybranych dziedzin inżynierii chemicznej, wypromował ok. 22 dyplomantów, był opiekunem obozów naukowych. Na makrokierunku prowadzi wykład w języku angielskim pt. Industrial Equipment.

Dr hab. inż. P. Synowiec wielokrotnie opiniował projekty przemysłowe dofinansowywane przez Ministerstwo Gospodarki. Wykonywał ekspertyzy i propozycje modernizacji istniejących instalacji przemysłowych, a także projekty procesowe nowych ciągów technologicznych dla ZA Tarnów-Mościce, ZA Puławy, ZS Janiksoda, ZCh Złotniki, KGHM Legnica.
Od 1991 roku jest członkiem European Federation of Chemical Engineering in the Working Party Crystallization. W latach 1989-1990 przebywał na Politechnice w Monachium jako stypendysta Fundacji Humboldta. W latach 1991-1992 był zatrudniony jako post-doctoral research fellow w University College London.
Dr hab. inż. P. Synowiec pełnił obowiązki przewodniczącego Uczelnianej Komisji ds. złomowania i spisywania ubytków metali szlachetnych. Był pełnomocnikiem kierownika Katedry Inżynierii Chemicznej i Procesowej ds. kapitalnych remontów i uczestnikiem akcji "Wspólna matura".

Senat w tajnym głosowaniu poparł wniosek 46 głosami przy jednym wstrzymującym się.

Wniosek Rady Wydziału Organizacji i Zarządzania w sprawie pierwszego mianowania dra hab. inż. Teodora Winklera na stanowisko profesora nadzwyczajnego przedstawił Dziekan prof. A. KARBOWNIK. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Rektor W. ZIELIŃSKI. Z głosem w pełni popierającym wniosek wystąpił prof. J. KAŹMIERCZAK.
Dr hab. inż. Teodor Winkler, ur. w 1945 roku w Katowicach, podjął pracę w Instytucie Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn po ukończeniu studiów na Wydziale Mechanicznym Technologicznym w 1970 roku. Pracę doktorską obronił na Wydziale Mechanicznym Energetycznym w 1977 roku. W 1987 przeniósł się do Centrum Mechanizacji Górnictwa "KOMAG" w Gliwicach, skąd w 1996 roku powrócił na Uczelnię i podjął pracę na Wydziale Organizacji i Zarządzania. W 2002 roku uzyskał habilitację w Głównym Instytucie Górnictwa z zakresu górnictwa - maszyn i urządzeń górniczych. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Inżynierii Środowiska Pracy i zastępcą kierownika Katedry Podstaw Systemów Technicznych. Równocześnie jest docentem w CMG "KOMAG", gdzie kieruje Laboratorium Metod Modelowania i Ergonomii.

Dr hab. inż. T. Winkler specjalizuje się w komputerowym wspomaganiu zadań inżynierskich, interesując się w szczególności: komputerowym wspomaganiem projektowania układów antropotechnicznych, modelowaniem cech antropometrycznych, modelowaniem i wizualizacją zagrożeń (zwłaszcza w górnictwie), wirtualnym prototypowaniem maszyn z uwzględnieniem obecności człowieka. Wyniki tych prac są stosowane przy projektowaniu zmechanizowanych systemów górniczych i organizacji prac w górnictwie, a także poza środowiskiem technicznym, np. w organizacji pracy pielęgniarek i stomatologów. Aktywnie uczestniczy w 6 PR UE. W Centrum Doskonałości MECHSYS przy CMG "KOMAG" jest odpowiedzialny za realizację czterech zadań. Jego książka "Komputerowy zapis konstrukcji" zapoczątkowała w 1987 roku kontynuowaną do dziś przez WNT serię wydawniczą CAD/CAM. Prowadzi wykłady z następujących przedmiotów: komputerowe wspomaganie zadań inżynierskich, projektowanie układów antropotechnicznych, grafika komputerowa, systemy CAD.
Dorobek naukowy dra hab. inż. T. Winklera obejmuje 72 (po habilitacji - 14) publikacje, w tym. m.in. 1 książkę, 1 monografię, 4 otwarte przewody doktorskie, 3 patenty, 2 recenzje monografii. Ponadto ma w dorobku 29 (11) niepublikowanych prac badawczych.

Jest członkiem SIMP oraz następujących gremiów: Gesellschaft für Arbeitswissenschaft (Niemcy), Racy Naukowej CMG "KOMAG", Rady Programowej czasopisma "Maszyny Górnicze", Komisji Dyscyplinarnej Jednostek Badawczo-Rozwojowych (w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej).

Senat w tajnym głosowaniu poparł wniosek 43 głosami przy 4 wstrzymujących się.

Wniosek Rady Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki w sprawie przedłużenia mianowania doc. dra hab. inż. Zbigniewa Rudnickiego na stanowisko profesora nadzwyczajnego na czas nieokreślony przedstawił Dziekan prof. M. BODZEK. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Rektor W. ZIELIŃSKI.
Doc. dr hab. inż. Zbigniew Rudnicki, lat 63, jest zatrudniony w Politechnice Śląskiej od 1969 roku. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1972 roku na Wydziale Mechanicznym Energetycznym, zaś doktora habilitowanego na tym samym wydziale w 1987 roku. Działalność naukową prowadzi w dziedzinie budowy i eksploatacji maszyn oraz techniki cieplnej. Jego główne zainteresowania badawcze to: metody analizy radiacyjnego przepływu energii, modele emisji promieniowania gazów technicznych, zastosowanie metody Monte Carlo do badania przewodzenia i promieniowania ciepła, modele matematyczne procesów cieplnych w piecach przemysłowych, zastosowanie technologii wysokotemperaturowego spalania (HTC) w piecach przemysłowych.
Dorobek naukowy doc. Z. Rudnickiego obejmuje 92 (po habilitacji - 50) publikacje, 3 (3) zaproszone wykłady, promotorstwo jednego zakończonego i jednego otwartego przewodu doktorskiego.

Doc. Z. Rudnicki ma duże doświadczenie zawodowe: 5 lat pracował w Hucie Łabędy, uczestniczył w kilkudziesięciu pracach badawczych i ekspertyzach zlecanych przez huty, kopalnie, ośrodki badawczo-rozwojowe, biura projektowe i inne instytucje. Ma też duże osiągnięcia w dydaktyce: autorstwo dwóch podręczników akademickich i współautorstwo w jednym, opracowanie czterech nowych wykładów; za tę działalność dwukrotnie otrzymał nagrody rektorskie.
Doc. Z. Rudnicki prowadzi w szerokim zakresie współpracę z licznymi europejskimi uczelniami i ośrodkami naukowymi. Współpraca ta ma różnorodny charakter: rządowego stypendium naukowego, krótkotrwałych pobytów w ramach grantów KBN lub programu TEMPUS, udziału w konferencjach naukowych oraz wygłoszenia wykładów.

Doc. Z. Rudnicki pełnił lub pełni szereg funkcji organizacyjnych: sekretarza technicznego komisji rekrutacyjnej, członka komisji rektorskiej kontrolującej proces dydaktyczny, członka Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich. Uczestniczył w organizacji zjazdów, sympozjów i konferencji naukowych, w tym przy realizacji programu TEMPUS-94. Trzecią kadencję pełni funkcję redaktora działowego w Wydawnictwie Politechniki Śląskiej.

Senat w tajnym głosowaniu poparł wniosek 46 głosami przy jednym wstrzymującym się.

Wniosek Rady Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki w sprawie przedłużenia mianowania dra hab. inż. Andrzeja Rusina na stanowisko profesora nadzwyczajnego na czas nieokreślony przedstawił Dziekan prof. M. BODZEK. Pozytywną opinię Senackiej Komisji ds. Kadry Naukowej przedstawił Rektor W. ZIELIŃSKI.
Dr hab. inż. Andrzej Rusin, lat 45, jest zatrudniony w Politechnice Śląskiej od 1982 roku. Stopnie naukowe uzyskał na Politechnice Śląskiej: doktora uzyskał w 1987 roku, zaś doktora habilitowanego na tym samym wydziale w 1996 roku. Działalność naukową prowadzi w dziedzinie budowy i eksploatacji maszyn, w szczególności maszyn i urządzeń energetycznych. Jego główne zainteresowania badawcze to: ocena stanu technicznego maszyn energetycznych, modelowanie i monitorowanie stanów cieplno-wytrzymałościowych turbin, sterowanie on-line eksploatacją turbin, ocena niezawodności, bezpieczeństwa i ryzyka technicznego maszyn.

Jego dorobek naukowy obejmuje 107 publikacji (po habilitacji - 39), w tym m.in. 2 (1) książki i 1 monografię. Wypromował jednego doktora i jest promotorem kolejnego przewodu doktorskiego. Sporządził 4 recenzje prac doktorskich.
Dr hab. inż. A. Rusin jest współautorem skryptu i autorem czterech nowych wykładów. Prowadzi zajęcia na studiach podyplomowych w trzech politechnikach. Jest koordynatorem i współautorem punktowego systemu studiów na kierunku MBM, a także współautorem planu studiów nowego kierunku "Energetyka" i pełnomocnikiem dziekana Wydziału IŚiE ds. tego kierunku. Jest również koordynatorem akredytacji kierunku MBM na Wydziale. Prowadził około 50 prac magisterskich i inżynierskich. Uczestniczył w organizacji nowego laboratorium diagnostyki. Dwukrotnie otrzymał nagrody ministra.
Współpraca dra hab. inż. A. Rusina z przemysłem obejmuje udział w kilkudziesięciu pracach badawczych dotyczących:

  • opracowania metody, systemu komputerowego i wykonania oceny stanu technicznego kilkudziesięciu turbin w kilkunastu elektrowniach krajowych i zagranicznych,
  • opracowanie i wdrożenie bloków ograniczeń termicznych, m.in. dla firm Alstom i Westinghouse oraz kilku elektrowni,
  • opracowanie i wdrożenie układów optymalnego sterowania turbiną.
Dr hab. inż. A. Rusin pełnił funkcję prodziekana ds. studenckich oraz przewodniczącego komisji egzaminu dyplomowego dla kierunku MBM w latach 1999-2001. Uczestniczy również w pracach niemiecko-polsko-czeskiego zespołu Arbeitsgemeinschaft Turbomaschinen, skupiającego ok. 10 uczelni technicznych z tych trzech krajów.

Senat w tajnym głosowaniu poparł wniosek jednomyślnie (47 głosami).

Poruszając temat zatwierdzenia "Akademickiego Kodeksu Etycznego" Rektor W. ZIELIŃSKI wyraził zdanie, że Senacka Komisja ds. Etyki przygotowała tekst krótki i zwięzły, ale zawierający wszystkie niezbędne elementy, które powinny się znaleźć w takim dokumencie. (Pełny tekst poniżej).

AKADEMICKI KODEKS ETYCZNY POLITECHNIKI ŚLĄSKIEJ
Pracownik akademicki Politechniki Śląskiej stosuje się do zasad ogólnoludzkiej etyki i moralności oraz przestrzega dobrych obyczajów, a w szczególności powinien:

  1. wykonywać swoje obowiązki zawodowe przy zachowaniu należytej rzetelności i staranności,
  2. uczestniczyć aktywnie w życiu macierzystej Uczelni i swojego środowiska naukowego,
  3. swoją wiedzę i umiejętności wykorzystywać dla dobra Politechniki Śląskiej; nie prowadzić działalności i nieuczciwej konkurencji godzącej w jej interes, a zwłaszcza nie przekazywać swoich uprawnień akademickich na rzecz innych uczelni lub jednostek naukowych,
  4. przestrzegać zasad prawa autorskiego i sprawiedliwego podziału własności intelektualnej w stosunku do swoich współpracowników,
  5. dbać o właściwy rozwój kadry naukowo-dydaktycznej i stale pracować nad wzbogaceniem i doskonaleniem jej umiejętności badawczych i dydaktycznych,
  6. kierować się zasadami kompetentności, bezstronności i terminowości w opiniowaniu dorobku i prac naukowych,
  7. być życzliwym wychowawcą studentów przy zachowaniu odpowiedniego poziomu wymagań i sprawiedliwych kryteriów oceny,
  8. aktywnie sprzeciwiać się wszelkim przejawom zła, patologii naukowej i społecznej.
W jawnym głosowaniu Senat jednomyślnie zatwierdził Kodeks, podejmując stosowną uchwałę.

Prorektor W. CHOLEWA, przypominając, że poprawiony Statut Uczelni stworzył możliwość przyznawania godności "Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej" przedstawił proponowany tekst zasad przyznawania tej godności.

ZASADY PRZYZNAWANIA GODNOŚCI HONOROWEGO PROFESORA POLITECHNIKI ŚLĄSKIEJ
  1. Godność Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej jest formą zaszczytnego wyróżnienia, przyznawaną przez Politechnikę Śląską.
  2. Godność ta, jako wyraz uznania, może być przyznawana wybitnym uczonym i nauczycielom akademickim, którzy swoją działalnością przyczynili się do rozwoju Politechniki Śląskiej, przysporzyli jej dobrego imienia, albo też w inny sposób zasłużyli się dla niej.
  3. Uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie godności Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej są: Rektor oraz Dziekani za zgodą Rady Wydziału.
  4. Umotywowane wnioski z rekomendującymi opiniami dwóch profesorów, pozytywnie zaopiniowane przez Senacką Komisję ds. Godności Honorowych, Rektor kieruje do Senatu.
  5. Uchwałę o przyznaniu godności Senat podejmuje bezwzględną większością głosów.
  6. Aktu przyznania godności dokonuje Rektor szczególnie z okazji Święta Politechniki Śląskiej lub uroczystej inauguracji roku akademickiego.
Po dyskusji, w której udział wzięli: prof. J. ZAWADIAK, prof. J. FRĄCZEK, prof. J. SKRZYPCZYK oraz Rektor W. ZIELIŃSKI i Prorektor W. CHOLEWA, Senat w głosowaniu jawnym jednomyślnie zatwierdził przedłożony dokument, podejmując stosowną uchwałę.

Rektor W. ZIELIŃSKI omówił przedłożone materiały tabelaryczne podające planowane liczby grupogodzin na rok akademicki 2003/2004. Zwrócił przy tym uwagę na fakt zmniejszenia się liczby grupogodzin o około 50000 godzin, co zmniejszy planowane wypłaty za nadgodziny o około 1,5 mln zł netto.

W sprawach bieżących i wolnych wnioskach głos zabierali: Rektor W. ZIELIŃSKI, prof. L. DOBRZAŃSKI i prof. S. KOCHOWSKI. Poruszono sprawy:
- rosnącej liczby obron prac doktorskich,
- wciąż - mimo wzrostu - niezadowalająca liczbę habilitacji.

Red.
(na podstawie protokołu)